نمی گویی چرا نا مهربانم؟

               نمی دانی بد اخلاق هوس باز

                     که بعد از تو به عالم بد گمانم

به هيچ کس اعتماد نکن

به هيچ کس راز دل نگو

به هيچ کس نگو که دل بسته ام به تو

به هيچ کس نگو که عاشقش شدی

نه، نه، نگو

نه، نه، به هيچ کس اعتماد نکن

به هيچ کس نگو که يک شبی کنار پنجره گريه کردی به خاطرش

به هيچ کس نگو که از ديدنش سرعت قلبت از ثانيه جلو می زند

به هيچ کس نگو که روزها گذشت و پير شدی در انتظار ديدنش

به هيچ کس نگو به هر دری زدی برای باز دوباره ديدنش

به هيچ کس حتی کسی که چتر شد زير باران برای تو

به هيچ کس حتی کسی که گفت عاشقت شده است

به هيچ کس حتی کسی که نيمه شب برای تو شعر گفته است

به هيچ کس حتی کسی که گفت از بی اعتناييت دلم شکسته است

شک نکن او روزی با تمام عشق رها می کند تو را

نه کسی به احساس پاک تو که مثل يک گل شکفته است توجهی نمی کند

آری گل تازه شگفته ات به دست عابران چيده می شود

يا که زير پايشان مثل يک علف لهيده می شود

ديدی که گفتم به هيچ کس اعتماد نکن

پس اگر اعتماد کردی و عاشقش شدی و قلب تو شکست گلايه ای نکن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

خوشبختی  نامه ای نیست که یکروز  نامه رسانی  زنگ در خانه ات را بزند و آن را به دستهای منتظر تو

بسپارد .خوشبختی  ساختن عروسک کوچکی ست از یک تکه خمیر نرم شکل پذیر...

به همین سادگی  به خدا به همین سادگی اما یادت باشد

که جنس آن خمیر باید از عشق و ایمان باشد نه هیچ چیز دیگر...

خوشبختی را در چنان هاله ایی از رمز وراز   لوازم و شریط    اصول و قوانین پیچیده ی ادراک ناپذیر فرو

نبریم که خود نیز درمانده در شناختنش شویم...

خوشبختی  گمان میکنم تنها چیزی است در جهان که فقط با دستهای طاهر کسی که به راستی

خواهان آن است ساخته میشود  واز پی اندیشیدنی طاهرانه

جوانتر که بودم،

   یعنی کمی پیش از آخرین پرستو،

   خیال می کردم

           زندگی یعنی:

                               یک سبد عشوه و آشنایی و عشق!

   اما امروز

         که برای گریستن بی بهانه ترین بغضم،

                 چشمهای نا آشنای رهگذری را قرض گرفتم،

        دیدم سبدم با آنکه خالی تر از همیشه،

                                              تنها به اندازه تنهاییم جا دارد.

دفتري گر بنويسند ز خوبان جهان

    تو به سر دفتر خوبان جهان فهرستي

من بي تو هيچم تو باورم نكن

خيسم ز گريه تنها ترم نكن

عاشق نبودم تا با تو سر كنم

آتش نبودم خاكسترم نكن

اگه عاشقت نبودم اگه بي تو زنده بودم

تو بمون كه بي تو غصه ميخورم

اگه دل به تو نبستم اگه اين منم كه هستم

ولي از هواي گريه ات پرم

اگه شكوه داري از من اگه بيقرارم از تو

تو بمون كه آشيانه ام تويي

به هوايت اي ستاره به تو ميرسم دوباره

اگه عاشقم بهانه ام تويي

دل كنده بودم از هم زبونيت

پنهون نكردي از من نشونيت

من پاكشيدم از عهد بسته ام

تو پا فشردي بر مهربونيت

اگه هم زبون نبودم اگه مهربون نبودم

چه كنم دليل اين دل شكسته رو

اگه سردو مرده بودم اگر پر نمي گشودم

به تو بستم اين دو باله خسته رو

عشق يعني رنگ سرخ يك شاخه گل رز

عشق يعني با تو بودن

عشق يعني انتظار

عشق يعني اميد با تو بودن

ای که یک گوشه چشمت غم عالم ببرد حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد

گناه من چیست؟

ببین دست هایم  را

 هنوز خالی ست

ببین نگاهم را

 هنوز معصوم است

و چشمانم منتظر

ببین روبرویت ایستاده ام

سال های درازی ست گذشته

اما هنوز مرا نمی بینی

ببین قد کشیده ام.

بال هایم را ببین

شوق پرواز چشم هایم را ببین

اینهایی که روی گونه ام نشسته

اشک است اشک

می دانی اشک چیست؟

بارانی است از آسمان دل

می گویند اشک شور از غم است

تا به حال اشک هایم را چشیده ای؟

نه  تو تا به حال حتی دست هایم را نگرفته ای

اشک هایم را چشیده ای؟؟!!!!

مرا ببین.

این هم زندگی این هم روزگار

هربارکه به سراغم می آمدمی گفت:امروزکه مال منی

بگودوستم داری.امابوسه ای برلبانش زدم آنقدرخوشحال

شدکه خودش رادرآغوشم انداخت

ماه بعددربستربیماری به سراغش رفتم گفت:امروزکه

مال منی بگودوستم داری.امابازبوسه ای برلبانش زدم

ورفتم

ماه بعدبه سراغش رفتم ملافه سفیدی روی صورتش

کشیده بودملافه راکنارزدم وصورتش رابااشک های

مرواریدشستشودادم .بی اختیارفریادزدم

           دوستت دارم